راهبردهاى امام خمينى، در دفاع از انقلاب اسلامى

چكيده

حصون ش18زمستان87

راهبردهاى امام خمينى، در دفاع از انقلاب اسلامى‏

چكيده

رهبر كبير انقلاب اسلامى، حضرت امام خمينى قدس سرّه،جهت دفاع از شجره طيّبه انقلاب اسلامى، به اتّخاذ راهبردهاى‏مبتنى بر اسلام ناب محمدى(ص) دست زدند كه نه تنهادر پيدايش كه در ماندگارى انقلاب نقش اساسى ايفا كرد. تكليف‏مدارى، بصيرت دينى، وحدت كلمه، اسلام خواهى و تاكيد برمعنويت، تبديل تهديدها به فرصت، تهاجم به زيرساخت‏هاى‏فكرى دشمنان و… موضوعاتى است كه در اين مقاله موردبررسى و تحقيق قرار مى‏گيرد.

كليدواژه‏ها: امام خمينى، سياست‏هاى راهبردى، انقلاب اسلامى‏و دفاع.

سرآغاز

انقلاب اسلامى، عطيه الهى است كه خداوند بزرگ پس از چهارده قرن غربت اسلام ناب‏محمدى(ص)، در 22 بهمن سال 1357 شمسى به ملّت بزرگوار ايران هديه كرد.

معمار بزرگ و سكّان دار اين كشتى، امام خمينى(ره) با مجاهدت‏هاى‏خستگى‏ناپذير، آن را از ميان امواج سهمگين حوادث و توطئه‏ها به ساحل پيروزى هدايت كرد.لكن پيروزى انقلاب اسلامى از همان آغاز نه تنها خوشايند قدرت‏هاى استعمارگر و استكبارجهانخوار نبود، بلكه به جهت از دست دادن منافع مادّى و به چالش كشيده شدن مديريت‏جهانى‏اش، از انقلاب اسلامى نفرت داشت و براى خاموش كردن اين بارقه الهى كه پرتو نورش‏بر جهانيان تابيده و محرومان و مستضعفان را از خواب سنگين غفلت بيدار ساخته، صدها توطئه‏و دسيسه پديد آورد، كه هر بار به فضل الهى ناكام ماند.

امام خمينى(ره) جهت دفاع و پاسدارى از اين شجره طيّبه، با اتخاذ سياست‏هاى‏راهبردى مبتنى بر اسلام ناب و سيره پيامبر اعظم(ص) و ائمه معصومين عليهم السلام،توانست ضمن بيمه كردن انقلاب، دشمنان انقلاب اسلامى بويژه شيطان بزرگ را به چالش بكشدو تا آنجا پيش رود كه استكبار جهانى على رغم قدرت خيره كننده مادى‏اش به عجز و لابه بيفتد وسنگرهاى اشغال كرده را رها كند.

در اين گفتار در پى آنيم در حد ظرفيت مقاله به موضوع سياست‏هاى راهبردى امام‏خمينى(ره) در دفاع از انقلاب اسلامى بپردازيم.

شيوه بحث، بهره مندى بيشتر از كلمات حضرت امام(ره) و برخى موارد از سخنان‏مقام معظم رهبرى مى‏باشد و در حقيقت مستندات سياست‏هاى راهبردى به حساب مى‏آيند، وگاه نيز با آيات قرآنى و روايات امامان معصوم عليهم السلام و سيره تلفيق گشته است. و گاه نقل‏قول‏ها بيش از تحليل است، چرا كه تحليل‏ها در دل كلمات خوابيده و نياز به تكرار ندارد.

ضمن آنكه نپرداختن به برخى موضوعات، دليل بر كم اهميتى آنها نبوده بلكه حجم مقاله‏اجازه آن را نمى‏داد.

يادآور مى‏شويم كه مقصد انقلاب اسلامى، اسلام ناب محمدى(ص) است. »تمام‏مقصد ما مكتب ماست.« [صحيفه امام خمينى(ره]  و با عمل به اسلام و پايبندى به احكام و ارزش‏هاى الهى، پايدار وجاودان مى‏ماند. چون قيام مردم ايران براى اسلام و قرآن بود، مردم نمى‏خواستند به جاى‏حكومت ستمگر طاغوت، صرفاً يك حكومت ديگر بنشيند. از اين رو ماهيت انقلاب اسلامى،دينى و ارزشى است كه ماندگاريش به خاطر هويتش مى‏باشد. اگر روزى هويّت آن از بين برود،خود به خود از ارزش مى‏افتد و تبديل به پوسته‏اى بى‏مغز مى‏شود. در آن وقت حكومتى است‏شبيه ساير حكومت‏ها. با توجه به اين مقدمه برخى از مهم‏ترين راهبردهاى امام خمينى قدس‏سرّه‏را در دفاع از انقلاب اسلامى به شرح زير بيان مى‏كنيم:

اسلام خواهی و تاکید برمعنویت

مقام معظم رهبرى فرموده‏اند:

انقلاب اسلامى تا وقتى كه در خط صحيح اسلام ناب -يعنى خط امام- با دقت حركت‏مى‏كند و شما مردم، دين و اسلام را بر هر چيز ديگر ترجيح مى‏دهيد و روحيه دفاع ازاسلام و ارزش‏هاى اسلامى را زنده نگه مى‏داريد و شعارهاى كوبنده و برخاسته از متن‏اسلام را مورد توجه قرار مى‏دهيد، نه آمريكا و نه شرق و غرب و نه ارتجاع و نه هيچ‏قدرت ديگر، قادر نخواهد بود كه شما و كشور و نظام جمهورى اسلامى را از حركت به‏سمت هدف‏هاى خود باز دارند. [حديث ولايت، ج 1، ص 274.]

وقتى چنين شد، خداوند متعال كمك‏ها و نصرت خويش را همراه ملت خواهد كرد و او را درهمه صحنه‏ها يارى خواهد نمود. »من كان لِلّه، كان اللّه له« [بحار الانوار، ج 82، ص 319.]  كسى كه براى خدا حركت مى‏كند،خدا با اوست. روى آوردن به معنويت، رمز پايدارى و بقاء انقلاب اسلامى است. همچنان كه امام‏راحل فرمود:

توجّه همه به معنويت بودن، توجه همه به خدا و دين خدا بودن، شما را پيروز كرده؛اين توجه را از دست ندهيد. اين رمز پيروزى است، كليد پيروزى است. اين كليد رامحكم نگهداريد. [صحيفه نور، ج 6، ص 58/2/4( 79]

قدرت ايمان و معنويت با هيچ قدرتى قابل مقايسه نيست، چون به منبع فيض بيكران الهى‏متّصل است، و اوست كه اين نعمت بزرگ را براى ما حفظ مى‏كند. تا وقتى معنويت و ارزش‏هاى‏اخلاقى، انسانى در جامعه حاكم است، نعمت انقلاب نيز پا بر جا خواهد بود. اين جاذبه معنويت‏است كه چون آهن ربايى نيرومند، بركات الهى و نعمت را به سوى خود مى‏كشاند و حفظمى‏كند. [ر.ك. اعراف، آيه 95.]  و اين قدرت ايمان است كه همه سختى‏ها را پشت سر مى‏گذارد.

شما از هيچ چيز نترسيد كه با قدرت ايمان بر همه مشكلات ان شاء الله غلبه خواهد شد. [صحيفه نور، ج 5، ص 57/12/14( 142]

اين سخن برگرفته از اين آيه شريفه است:

وَلاَ تَهِنُوا وَلاَ تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِن كُنْتُم مُؤْمِنِينَ (آل عمران: 139)

و اگر به خداوند ايمان داريد، سستى مكنيد و غمگين مشويد، كه شما برتريد.

در آيه محور و شرط اساسى عدم سستى، ايمان شمرده شده است. چون روح ايمان نوعى‏اتصال ضعيف به قوىّ و حضور قطره‏اى در درياست، كه در حدّ ظرفيت و توان، از قدرت لايزال‏الهى قدرت و نيرو مى‏گيرد و با اتصال به نور بيكران الهى، خوف و ترس از دلش بيرون مى‏رود.

انسان از تاريكى و ظلمت وحشت دارد، به ويژه در تنهايى احساس وحشت بيشترى مى‏كند،چون در تاريكى عوامل خطرزا و چاله و چاه از راه، ناشناخته‏اند و ديده نمى‏شوند، و هر آن‏احتمال گرفتارى و دچار آسيب و مشكل شدن، مى‏رود. بر خلاف كسى كه در روز و در نورحركت مى‏كند، چنين كسى ترسى به خود راه نمى‏دهد. چون عوامل خطرزا را مى‏بيند و مى‏تواند باآنها مبارزه كند و از سر مسير بردارد.

قرآن كريم مى‏فرمايد: خداوند نور مطلق و روشنايى بى‏انتهاست. اللَّهُ نُورُ السَّماوَاتِ‏وَالْأَرْضِ (نور: 35) و كسى كه با ايمان به خدا، زير چتر ولايت الله قرار گرفته در حقيقت‏در نور مطلق حركت مى‏كند. در روشنايى كه هيچ زاويه تاريكى ندارد. چنين كسى هيچگاه ترس‏و وحشت و ناراحتى در قلبش پديد نمى‏آيد. قرآن كريم اين واقعيت را چنين بيان مى‏كند:

أَلاَ إِنَّ أَوْلِيَاءَ اللَّهِ لاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ (يونس: 62)

آگاه باشيد كه اولياء الهى نه ترسى دارند و نه حزن و غمگينى.

چرا اولياء الهى نمى‏ترسند مگر آنان از چه خصوصياتى برخوردارند كه با قاطعيت اعلان‏مى‏دارند:

و اللّه تا حالا نترسيده‏ام، آن روز هم كه مى‏بردندم آن روز هم آنها ]مأموران طاغوت[مى‏ترسيدند، من آنها را تسليت مى‏دادم كه نترسيد. [صحيفه امام، ج 1، ص 43/2/25( 72]

پاسخ در قرآن است، اولياء خدا با نور الهى هدايت يافته و با نور بيكران خداوندى در جامعه‏حركت مى‏كنند. پس از چه چيز بترسند؟ كسى كه در روز حركت مى‏كند و دستش در دست قدرت‏بيكران قرار گرفته، نه تنها ترس ندارد كه آرامشى وصف‏ناپذير بر قلبش سايه افكنده است.

انسان سواى اين جسم مادّى برخوردار از »نفس قدسى« است. اگر نفس قدسى او در پرتو نورايمان روشن و پاكيزه شد، از هيچ چيزى نمى‏ترسد.

امام راحل(ره) خطاب به پاسداران فرمود:

شما موجودى هستيد كه هم جهت مادى داريد و بالاتر، جهات معنوى. شما داراى يك‏نفس قدوسى هستيد، شما داراى يك نفس مجرد هستيد كه اگر چنانچه در خدمت اسلام،در خدمت خداى تبارك و تعالى باشيد آن نفس شما، نفس طاهر، زكى و سعادتمند است‏و هر جا كه بشود و هر طور كه بشود آن نفس زكيّه سعادتمند، سعادتمند است. درشكست‏ها سعادتمند، در مردن سعادتمند است. مردن انسان، انسان طاهر، اوّل زندگى‏انسانى اوست… اگر نفس خودتان را تطهير كرديد، اگر اعمال خودتان را با قرآن كريم‏وفق داديد… باك از هيچ چيز نداشته باشيد. [صحيفه نور، ج 5، ص 57/12/14( 142]

كافران به دليل نداشتن ايمان به خدا، فاقد انگيزه‏هاى متعالى‏اند و تنها كارهاى مرتبط با تن‏مادّى و مهارت‏هاى بدنى و كارهاى فنّى و شهوات را انجام مى‏دهند. البته در حدّ محدودى ازاخلاق اجتماعى در حد رعايت حقوق ديگران و بهتر زيستن به معنويات مى‏پردازند. اما به دليل‏بريدگى از جهان بينى الهى و متافيزيك، صرفاً به جهان بينى مادّى و سكولار مى‏انديشند، و ازاتّصال به نور الهى محرومند. حركت آنان در ظلمت و تاريكى است. چون سرسپرده طاغوت‏هستند، و طاغوت كارش به ظلمت كشاندن انسانهاست.

وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ (بقره: 257)

به همين جهت برد مقاومت و تحمل آنان در ميدان رزم يا در هر عرصه‏اى تا آنجا پيش‏مى‏رود كه به مادّيات آنان ضررى نزند. چون در تاريكى و ظلمت حركت مى‏كند، پيوسته هاله‏اى‏از ترس و وحشت بر وجودشان سايه انداخته است.

سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ (آل عمران: 151)

ما بزودى در دل كافران رعب و ترس ايجاد مى‏كنيم.

بصيرت دينى وبیداری امت اسلامی

بصيرت دينى، نقش اساسى در پيدايش و حفظ انقلاب اسلامى دارد، از اين رو امام‏راحل(ره) بسيار بر آن تأكيد ورزيده و در عرصه‏هاى گوناگون، مردم را بيدار مى‏ساخت.

حركت و فعاليت انسان در راستاى جهان بينى الهى نقش بسزايى در سرنوشت او و جامعه اودارد. اينكه بداند در زير لواى رهبرى چه كسى سينه مى‏زند، و آيا در راستاى گفته‏هاى خدا وپيامبر(ص) حركت مى‏كند يا نه؟

از اين رو دو مصداق كاملاً متفاوت در تاريخ صدر اسلام به چشم مى‏خورد. در عصر رسول‏خدا(ص) كه ياران با وفاى آن حضرت با بصيرت دينى در زير پرچم رسول‏خدا(ص) حركت مى‏كردند، برخوردار از پيروزى‏ها و فتح المبين‏ها شدند و در مدّت‏اندكى جزيرة العرب را از بت و بت پرستى پاكسازى كرده و پرچم اسلام را به اهتزاز در آوردند.چون پيامبر خدا(ص) و انقلاب پيش روى خود را باور كرده بودند. از اين رو فداكارى‏مى‏كردند، به گفته اميرمؤمنان(ع):

حَملوا بَصائِرهُم عَلى اَسْيافِهم [نهج البلاغه، خطبه 150.]

آنان بصيرتشان را بر شمشيرهاشان حمل كردند.

لذا شكست در قاموسشان معنى نداشت.

پس از پيامبر(ص) سطحى‏نگرى و روى آوردن به جهان‏بينى مادّى و زندگى اشرافى،تمام ارزش‏ها را به باد داده بود، تا آن جا كه امام و حجّت خدا را از صحنه بيرون كرده فرياد آن‏امام همام را كه مى‏فرمود:

»بر مركب راهوار بصيرت خويش حركت كنيد« نمى‏شنيدند. [فانفذوا على بصائركم، همان، خطبه 197.]

اين الگوها، امام خمينى(ره) را بر اتّخاذ سياست بيدارى ملّت و بصيرت بخشيدن به‏آنان كشانده بود. در هر پيام و سخنرانى مردم را آگاه ساخته و آنان را متوجه وظيفه خطيرشان‏مى‏كرد.

آنچه امام بزرگوار و ملّت شجاع ما را در راه اين مبارزه بزرگ موفق كرد، بصيرت و صبربود -مقاومتى همراه با بصيرت- همان طور كه اميرالمؤمنين(ع) فرمود: »و لايحمل هذا العلم اِلّا اهل البصر و الصّبر« [نهج البلاغه، خطبه 173.]  (اين پرچم را جز انسان بينا و بصيربرنمى‏دارد.) علّت آن هم اين است كه امروز مبارزه با كفر خالص و شرك خالص‏نيست، تا مطلب روشن شود، وصف بنديها مجزا و جداى از هم باشد، بلكه امروز مبارزه‏با نفاق و دورويى و تزوير و شعارهاى توخالى و دروغزنى‏ها و لافزنى‏هايى است كه‏بلندگوهاى استكبار را در همه انحاى عالم پر كرده است… .

انسان‏هاى بى‏بصيرت، زود فريب مى‏خورند…. در ايران، امام عظيم‏الشأن ما، به بركت‏بصيرت مردم -كه با صبر و مقاومت آنها همراه بود- اين راه را طى كرد و به موفقيت‏رسيد. خود او هم در ايجاد اين بصيرت و صبر در مردم، بزرگترين مؤثر بود. [حديث ولايت، ج 7، ص 130 و 131.]

امام حجاب و پرده تبليغات زهرآگين و غفلت زاى دشمنان را از جلوى چشمان امت اسلامى‏كنار زد، تا مردم با شناخت و بصيرت نسبت به اهداف انقلاب اسلامى، در صحنه حضور يابند.

از مهمترين ابزار هميشگى دشمنان اسلام، »نغمه جدايى دين از سياست است« آنان بااين حربه كارآمد، با معرفى دين حداقلّى كه صرفاً به اخلاق و عبادات فردى پرداخته، مردم را ازورود به صحنه سياسى-اجتماعى بازداشتند. و بهره هم گرفتند. امام خمينى(ره) باشناخت اين ترفند و حربه قديمى دشمن، فرمود:

والله اسلام تمامش سياست است، اسلام را بد معرفى كرده‏اند. سياست مدن از اسلام‏سرچشمه مى‏گيرد. [صحيفه نور، ج 1، ص 43/1/21( 65]

نغمه شوم جدايى دين از سياست، ساخته دشمنان پليدى است كه از اسلام زنده و در صحنه،سيلى خورده و با اين ترفند خواسته‏اند زندگى را از حضور دين، فارغ كرده و خود زمام امور دنياى‏مردم را به دست گيرند و بى دغدغه بر سرنوشت انسانها تسلط يابند…

از بزرگ‏ترين مظاهر شرك در عرصه تفكيك دنيا از آخرت و زندگى مادّى از عبادت و دين‏از سياست است… سياستمدارانى كه دائماً دم از جدايى دين و سياست مى‏زنند و كسانى از مدعيان‏ديندارى كه به كمك آنان شناخته همين سخن را تكرار مى‏كنند. آيا هرگز در آيات قرآن و تاريخ‏اسلام و احكام شريعت انديشيده‏اند؟ آيا فكر كرده‏اند كه اگر دين جدا از سياست است پس چراقرآن همه امور سياسى را يعنى حكومت را، قانون را، صف‏بندى‏هاى زندگى را، جنگ و صلح را،تعيين دوست و دشمن را و ديگر مظاهر سياست را، همه و همه را به خدا و دين خدا و اولياء خدامرتبط مى‏كند؟! [منشور تداوم انقلاب، پيام رهبر انقلاب اسلامى به مناسبت ايام حج 1409، تيرماه 1368، ص 18-15.]

تکلیف مداری

امام راحل(ره) بر ديانت و تكليف الهى تكيه داشت، ديانتى كه در همه بسترها و زمينه‏هابر فهم و درك فقه آل محمد مبتنى بود. آن سفر كرده قدسى، هر اقدامى را تا مرحله اطمينان به‏عملى شدن تكليف و وظيفه شرعى، پى مى‏گرفت و انجام تكاليف و وظايف شرعى را اصل وپيروزى و شكست را فرع بر آن مى‏دانست.

همه ما مأمور به اداى تكليف و وظيفه‏ايم نه مأمور به نتيجه. [صحيفه نور، ج 21، ص 95.]

ما بايد ملاحظه وظيفه فعلى شرعى-الهى خودمان را بكنيم و باكى از هيچ امرى از امور نداشته‏باشيم. [صحيفه امام، ج 19، ص 246.]

ما غلبه ايمانى داريم به آنها. ما همان منطقى را داريم كه در صدر اسلام بود كه اگر آنها رابكشيم ما به بهشت مى‏رويم. اگر آنها ما را بكشند باز هم به بهشت مى‏رويم. اين منطق اهل‏ايمان‏است… چنانچه كشته بشويم لباسمان را عوض كرده‏ايم، لباس بهترى پوشيده‏ايم و اگر بكشيم يك‏غير انسانى را از دنيا بيرون كرده‏ايم، بنابراين، ترسى از چيزى نداريم. [صحيفه امام، ج 13، ص 107.]

قُل هَل تَرَبَّصُون بِنا اِلّا اِحدى الحُسنين [بگو: آيا درباره ما، جز يكى از دو نيكى را انتظار داريد؟! (يا پيروزى يا شهادت]

كسى كه در همه امور چه كارهاى شخصى و چه كارهاى مربوط به جامعه و انقلاب از روى‏تكليف شرعى، عمل كرده، نه تنها پيش خداوند متعال مأجور است، بلكه خداوند او را در جهت‏انجام وظايف يارى و هدايت خواهد كرد. و الّذين جاهدوا فينا لَنَهدينّهُم سُبلنا. (عنكبوت:69) هر كس در راه ما تلاش كند، او را به راه‏هاى خويش هدايت خواهيم كرد.

براى اجراى بهتر تكاليف و وظايف فرشتگان را به عنوان يار و پشتيبان مى‏فرستد.

إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلاَئِكَةُ أَلاَّ تَخَافُوا وَلاَ تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوابِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنتُمْ تُوعَدُونَ. (فصلت: 30)

در حقيقت كسانى كه گفتند: »پروردگار ما خداست«، سپس (در راه اداى‏تكليف) ايستادگى كردند، فرشتگان بر آنان فرود مى‏آيند و ]مى‏گويند[ »هان بيم‏مداريد و غمگين مباشيد، و به بهشتى كه وعده يافته بوديد، شاد باشيد.

امام بزرگوار كه خود تكليف گرا بود، مردم را نيز در مسير تكليف‏گرايى و اداى وظيفه شرعى‏هدايت مى‏كرد، و همين به عنوان يك سياست راهبردى ماندگار، مردم را به عنوان حافظ انقلاب‏اسلامى، هميشه در صحنه ثابت قدم نگه داشت. سياستى كه متكى بر اين آيه شريفه استوار است.

فَقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللّهِ لاَ تُكَلَّفُ إِلَّا نَفْسَكَ (نساء: 84)

]اى پيامبر[ پس در راه خدا پيكار كن، جز عهده دار (تكليف) شخص خود نيستى.

وحدت کلمه

بى‏ترديد اتّحاد امت و پرهيز از اختلاف، از اصول مهمّ پيروزى و حفظ انقلاب مى‏باشد. در قرآن‏و روايات بسيار بر آن تأكيد شده و در تاريخ اسلام شاهد ثمرات شيرين و تلخ اتّحاد و اختلاف‏بوديم. اين آيات الهى است كه به اتّحاد فرا مى‏خواند:

وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللّهِ جَمِيعاً وَلاَ تَفَرَّقُوا (آل عمران: 103)

به ريسمان الهى چنگ بزنيد و متفرق و پراكنده نشويد.

وَأَطِيعُوا اللّهَ وَرَسُولَهُ وَلاَتَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ (انفال: 46)

و از خدا و پيامبرش اطاعت كنيد و با هم نزاع مكنيد كه سست و ضعيف شويد و قدرت ومهابت شما از بين برود.

امام راحل با اتّخاذ سياست راهبردى اتّحاد، پيوسته آن را فرياد مى‏زد.

رمز پيروزى ما وحدت كلمه است… از هر گونه اختلاف بپرهيزيد كه چون موريانه خوب‏و بد را نابود مى‏كند. [صحيفه امام، ج 6، ص 194.]

اساس پيشرفت شما ملت عزيز، تعهد به اسلام و وحدت كلمه است، تعهد به اسلام بدون‏اينكه با هم اجتماع نكنيد در مسائل، بى فايده است. اجتماع در مسائل، بدون تعهد به‏اسلام، مضرّ است. اين دو مطلب بايد هميشه نصب العين باشد. [صحيفه امام، ج 15، ص 451.]

ملت ما توجّه بكنند كه يك ملت با هم، هيچ قوه‏اى بر آنها غلبه نخواهد كرد. هيچ قوه‏اى‏نمى‏تواند بر يك ملتى كه همراه هم هستند و با هم هستند، هيچ قدرتى نمى‏تواند با اومقابله كند و لهذا، شياطين در پى اين هستند كه از اين راه پيش بروند كه بين جناحهااختلافى ايجاد كنند. اعتنا نكنيد به اين شياطين. [همان، ج 20، ص 56.]

تكليف است براى همه ما كه ما اين جمهورى كه به اينجا رسيده تا آخر حفظ كنيم. تا آخرحفظ كردن اين است كه هر روز محكم كنيم برادرى خودمان را. [همان.]

باور واعتماد به نفس

امام راحل(ره) فرمود:

اساس همه شكست‏ها و پيروزى‏ها از خود آدم شروع مى‏شود. انسان اساس پيروزى‏است و اساس شكست است. باور انسان اساس تمام امور است. غربيان و در سابق‏انگلستان و بعد از او آمريكا و ساير كشورهاى قدرتمند دنبال اين بودند كه با تبليغات‏دامنه دار خودشان به ممالك ضعيف باور بياورند كه ناتوانند، باور بياورند كه اينهانمى‏توانند هيچ كارى انجام بدهند. اينها بايد در صنعت، در نظام، در اداره كشورها،دستشان به طرف قدرت‏هاى بزرگ از شرق و غرب دراز باشد… هر كارى كه انسان‏باورش اين است كه نسبت به آن كار ضعيف است، نمى‏تواند آن كار را انجام بدهد،… [صحيفه نور، ج 14، ص 60/1/31( 194-193]

مقام معظم رهبرى فرمود:

راه واقعى چيست؟ اين است كه جوان ايرانى تصميم بگيرد در زمين خود، بذر خود رإے؛غغچبپاشد. از اندوخته و ثروت فرهنگى خود استفاده كند. اراده خودش را به كار بگيرد. براى‏شخصيت و استقلالِ خود ارزش قائل شود. جامه عاريت نخواهد و دنبال تقليد وعاريه‏گيرىِ الگوهاى بيگانه نباشد. [تاريخ: 80/2/12.]

شما در اين مدتى كه انقلاب كرديد و قيام كرديد، خودتان باورتان آمد… كه مى‏شود درمقابل آمريكاى جهانخوار و شوروى جهانخوار ايستادگى كرد.

… يك ملت وقتى كه يك مطلب را باور كرد كه مى‏تواند انجام بدهد، انجام خواهد داد.اساس باور، اين دو مطلب است: »باور ضعف و سستى و ناتوانى« و »باور قدرت و قوه وتوانائى«. اگر ملت اين باور را داشته باشد كه ما مى‏توانيم در مقابل قدرت‏هاى بزرگ‏بايستيم، اين باور اسباب اين مى‏شود كه توانايى پيدا مى‏كنند و در مقابل قدرت‏هاى‏بزرگ ايستادگى مى‏كنند… باورمان بيايد كه ما هم مثل ساير موجودات عالم مى‏توانيم‏كارهائى انجام دهيم. با اين باور اِن شاء اللّه به پيش برويم. [صحيفه نور، ج 14، ص 194 و 60/1/31( 195]

  تبديل تهديدات به فرصت‏ها

مام راحل(ره) با شناختى كه از دشمنان انقلاب اسلامى به ويژه استكبار جهانى و شيطان‏بزرگ داشت. با تبديل تهديدات به فرصت‏ها، ابتكار عمل را در دست مى‏گرفت و با تهاجم به‏دشمن او را تحقير و به چالش مى‏كشيد. چون تهاجم به مواضع دشمن، قبل از حركت دشمن،قدرت مانور و ابتكار عمل را از او سلب مى‏كند و او را به موضع انفعال و اضطراب و دفاع‏مى‏كشاند. به رزمندگان مى‏فرمود:

بهترين طريقه دفاع، حمله است، شما در جبهه‏ها نگذاريد دشمن آرامش بيابد… نگذاريديك شب از اضطراب بيرون بيايد. [صحيفه نور، ج 20، ص 13.]

آن بزرگوار اين سياست راهبردى را از پيامبر اعظم(ع) و اميرمؤمنان(ع)آموخته بود.

رسول خدا(ص)، پس از هجرت به مدينه يك روز دشمن را آرام نگذاشت.

على رغم نداشتن نيرو و امكانات و تجهيزات كافى، با اعزام سرايا به قلمرو مشركان، راههاى‏مواصلاتى و تجارى آنان را ناامن كرده و خواب راحت را از چشمانشان گرفته بود. مشركان‏جنگ افروز و كينه جو با برافروختن جنگ‏هاى بدر، احد و احزاب و… نه تنها به اهداف خوددست نيافتند و هويت و امنيت خود را باز نيافتند كه پس از نبرد احزاب كاملاً منفعل و به حالت‏تدافعى درآمدند. رسول خدا(ص) پس از نبرد احزاب فرمود:

اَلان نَغزوهُم وَ لا يَغزوننا. [بحار الانوار، ج 20، ص 81.]

از اين پس اين مائيم كه بر آنان حمله و يورش مى‏بريم نه آنان بر ما.

و اين كلام اميرمؤمنان(ع) است:

ما غُزِى قَومٌ فى عُقرِ دارِهم اِلّا ذَلّوا. [نهج البلاغه، خطبه 27.]

هيچ قومى در درون خانه‏اش با دشمن رو به رو نشد مگر آن كه ذليل و خوار گشت.

امام خمينى(ره) نيز با تهاجم به زير ساخت تفكّر و كانون استعمارى و استكبارى‏جهانخواران با روش‏هاى ذيل، خواب از چشمان آنان گرفت و بارها آنان را در جلوى ديدجهانيان خوار و ذليل ساخت و اين چنين انقلاب اسلامى را تداوم بخشيد.

الف. ترويج ادبيات اسلامى:

امام راحل(ره) واژه »جهان اسلام« را كه تا قبل از انقلاب اسلامى كارآيى نداشت، درادبيات بين ملّت‏ها رايج ساخت كه از دل آن آرمان‏هاى اسلامى متولد شد. مثلاً برخى آرمان‏هاى‏ناسيوناليستى مانند فلسطين، جنبه اسلامى پيدا كرد و غلبه »اسلام گرايى« بر »ملّى گرايى« درموضوعات آرمانى پا گرفت. [ر.ك. فصلنامه روز، ش 4، تابستان 81، ص 18.]  و اين رويكرد براى استكبار كه بر تنور ملّى گرايى و ناسيوناليستى‏مى‏دميد، خيلى شكننده بود.

اسلام گرايى بر مسلمانان جهان روحيه و قدرت بخشيد و اتّحاد آنان را بيشتر كرد.

آمريكا و اذنابش خوب فهميده‏اند كه با حاكميت و شيوع دين و معرفت دينى، نخواهندتوانست نظام سلطه عالمى و جهان را حفظ كنند. [حديث ولايت، ج 4، ص 219.]

اساس انديشه آن بزرگوار عبارت بود از: »اعتقاد به جهان شمولى اسلامى«، »مبارزه با ظلم«،»تحقق بخشيدن به حكومت مستضعفين«، »احياء هويت اسلامى مسلمانان در سراسر جهان«، وترويج خداپرستى و اعتلاى حق.

امام با صداى رسا اعلان نمود:

ما اين واقعيت و حقيقت را در سياست خارجى و بين المللِ اسلامى